زينب حسن

رفيف الحرف مزمار يغنٓى
وفارس كلٓ مضمار لفنِٓ
كتبت الشٓعر امدحها بحرفٍ
ليزهر فى روابيها كغصنِ

ويسطع فى ضحاها مثل شمسٍ
ويقمر فى لياليها يهنٓي
و يفتن كلٓ ذى عينٍ بسحرٍ
ويصعد فى معارجها كجنٓى
فراش النوٓر للإبداع يسعى
ويعلي فى معانيها ويبني
بلا صعبٍ بلا وهنٍ سترقى
رفيف فى سماواتٍ تغنٓي
ومن شغفٍ ومن شوقٍ لحبٓي
اهيم الليل مفتونا بحسنِ
جميل فى تعلٓقه ببثنٍ
وعنتر من عبيلته يمنٓي
فمن يهوى الأحبٓة فى سهاد
بلا غمضٍ ايا روحي فحنٓي
زينب حسن